Τρίτη, 22 Αυγούστου 2017

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΚΛΗΡΙΚΟ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ - Η ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ STATE DEPARTMENT ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ


Του Π.Α. Ανδριόπουλου
Ο ιερεύς Βασ. Σπηλιόπουλος, εφημέριος Βεσινίου Καλαβρύτων, δηλ. κληρικός της Μητροπόλεως Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, έστειλε απάντηση στο ιστολόγιο kalavrytapress, για το άρθρο μου με τίτλο «τους ξεσκίζει ο Αμβρόσιος», το οποίο αναδημοσιεύθηκε σε πολλά sites. 
Το ιστολόγιο δημοσιεύει την απάντηση του π. Βασιλείου βάζοντας τον τίτλο: «Ο ιερεύς Βασ. Σπηλιόπουλος για το άρθρο του Παν. Ανδριόπουλου: Ιδού ποιος θεωρεί τσιφλίκι του την Εκκλησία.» Παραθέτουμε στη συνέχεια αυτούσια την σχετική δημοσίευση του kalavrytapress. 
Απάντηση – σχολιασμό, στο άρθρο του κ. Παναγιώτη Ανδριόπουλου, που δημοσιεύσαμε στις 19 Αυγούστου, μας έστειλε ο ιερέας Βασίλειος Σπηλιόπουλος, εφημέριος στο Βεσίνι Καλαβρύτων. Αφού τον ευχαριστήσουμε, δημοσιεύουμε ολόκληρο το σχολιασμό του: 
“Χωρίς καμία απολύτως έκπληξη, διάβασα το άρθρο του γνωστού θεολόγου κυρίου Παναγιώτη Ανδριόπουλου που δημοσιεύσατε στη σελίδα σας στις 19 Αυγούστου, με τίτλο, ‘‘τους ξεσκίζει ο Αμβρόσιος‘‘. 
Στόχος του κυρίου Ανδριόπουλου είναι να ειρωνευτεί, να στοχοποιήσει τον Μητροπολίτη Καλαβρύτων Αμβρόσιο και να εκφράσει την βαθύτατη εμπάθεια του προς αυτόν. 
Φυσικά δεν έχω σκοπό να υπερασπίσω την φήμη και το πρόσωπο του επισκόπου μας, ούτε των συνεφημερίων μου, διότι κάτι τέτοιο δεν μου ταιριάζει και επιπλέον θα με καθιστούσε γελοίο.
Άλλωστε, όλοι έχουμε δικαίωμα να διαφωνούμε με όλους και προφανώς και η ταπεινότητα μου δεν ταυτίζεται με τον επίσκοπό μας ούτε με τους συλλειτουργούς, σε πολλά θέματα και απόψεις. 
Στόχος μου επίσης δεν είναι να απαντήσω ή να ανοίξω διάλογο με τον κο Ανδριόπουλο αφού κι ο ίδιος δεν θέλησε να αναζητήσει την αλήθεια και την ορθότητα των πραγμάτων με το Σεβασμιώτατο, αλλά απλά να επιτεθεί σε έναν εχθρό. 
Αυτό είναι το κατάντημα του εκκλησιαστικού σώματος.!! 
Εκείνο που θέλω είναι να γνωστοποιήσω στους αναγνώστες σας, είναι το μέγεθος της υποκρισίας του κου Ανδριόπουλου, που προσπαθεί με σαθρά και ανόητα επιχειρήματα, να αδράξει την ευκαιρία να εκθέσει ‘‘τον Αμβρόσιο‘‘. 
Κατ’ αρχάς η προσθήκη μιας αιτήσεως στη Θεία Λειτουργία, ίσως να μην είναι ορθή αλλά πάντως δεν είναι άγνωστη και ασυνήθιστη στη λειτουργική πράξη. 
Σε περιόδους ιδιαιτέρων κρίσεων, η Εκκλησία εύχεται με ιδιαίτερη αίτηση φανερώνοντας την αγάπη της και την έγνοια της για τους δοκιμαζομένους αδελφούς, για τα παιδιά της. 
Δεν θα εξετάσω αν είναι αυτό σωστό ή όχι, αλλά δεν μπορώ να μην υπογραμμίσω, ότι ουδέποτε άλλοτε ενοχλήθηκε ο κος Ανδριόπουλος απ αυτό. 
Το μέγεθος της υποκρισίας και προσωποληψίας του ανδρός μάλιστα είναι τέτοιο, που ενοχλήθηκε από την προσθήκη μιας απλής αιτήσεως, την στιγμή που υπεραμύνεται και συντάσσεται με τους κύκλους εκείνους, που επιδιώκουν και αυθαίρετα εφαρμόζουν κατά το δοκούν τη αναδόμηση όλων των στοιχείων της Θείας Λατρείας. 
Όχι μόνο δεν επιτέθηκε, αλλά συντάσσεται με τον Μητροπολίτη Δημητριάδος και άλλους ‘‘φωτισμένους‘‘ πατέρες, οι οποίοι αλλοιώνουν τα κείμενα της Λειτουργίας, με αυθαίρετες και πολλάκις γελοίες μεταφράσεις, που επινοούν δικές τους Λειτουργίες, ή αναβιώνουν δήθεν αρχαίες Λειτουργίες, που καταργούν τα τέμπλα, που επινοούν νέες ακολουθίες για τα μυστήριά μας, που επιθυμούν την κατάργηση του ράσου και άλλα ων ουκ έστιν αριθμός. 
Γι’ αυτούς δεν ισχύει ότι θεωρούν τσιφλίκι τους την Εκκλησία; 
Γιατί άραγε δύο μέτρα και δύο σταθμά; 
Απλά γιατί κινείται από εγωισμό, μίσος και εμπάθεια. 
Τέλος ο κύριος αυτός, με τον πιο φασιστικό τρόπο καταφέρεται και ζητά διώξεις και,ποινές για τον οποιονδήποτε διαφωνεί με τον ‘‘προοδευτισμό‘‘ του και πανηγυρίζει, αντί να πονάει, όταν μέλη της Εκκλησίας αποτειχίζονται, θεωρώντας ότι απαλλάσσεται από αυτούς. 
Ιδού λοιπόν ποιος θεωρεί τσιφλίκι του την Εκκλησία. 
Ας χαίρεται λοιπόν και τον προοδευτισμό του, και την επιλεκτική αγάπη του-τον αγαπισμό του, και την ορθοδοξότητα του και την αλάθητη εκκλησιολογία του, αλλά ας είναι και λίγο ειλικρινής. 
Δεν κόπτεται για το ανόθευτο και αναλλοίωτο της Θείας Λειτουργίας, αλλά μισεί τον και τον Μητροπολίτη Αμβρόσιο και οποιονδήποτε δεν συμφωνεί με τα καλούπια του. 
Ας λέμε τα σύκα σύκα και την σκάφη σκάφη! 
ιερεύς Βασίλειος Σπηλιόπουλος 
εφημέριος Βεσινίου Καλαβρύτων” 
Ας μου επιτρέψει ο π. Βασίλειος να του απαντήσω «κομματάκι». 
Εν πρώτοις, θα ήθελα να διακηρύξω γεγονυία τη φωνή, ότι φυσικά δεν μισώ τον Μητροπολίτη Καλαβρύτων τον οποίο γνωρίζω από τα παιδικά μου χρόνια και είμαστε και οι δύο Παντοκρατορίτες, δηλ. αναθρεμμένοι στην ενορία του Παντοκράτορος στην παλιά Πάτρα (παρά την ηλικιακή μας διαφορά). 
Εν συνεχεία, επιτρέψτε μου να πω ότι ο Σεβ. Καλαβρύτων δεν μπορεί να είναι αξιομίσητος, όπως δεν μπορεί να είναι και αξιομίμητος. 
Για την τάχα «επιλεκτική» μου διάθεση, για την οποία με κατηγορεί ο π. Βασίλειος, δεν μπορώ να απαντήσω. Γιατί θα υπεισέλθω σε θέματα «αδελφών», αφού οι Σεβασμιώτατοι Καλαβρύτων και Δημητριάδος είναι μέλη της αδελφότητος «Χρυσοπηγή», έχουν τον ίδιο γέροντα και ως εκ τούτου νομίζω ότι μπορούν να διαλέγονται απευθείας, χωρίς μεσάζοντες. 
Αυτό που με ενδιαφέρει στην περίπτωση του Καλαβρύτων είναι ότι πέρα από την αναταραχή που προκαλεί με τις χωρίς διάκριση και α-νόητες παρεμβάσεις του στην Ορθόδοξη Εκκλησία, εκθέτει και δυσφημίζει την Ορθοδοξία και την Ελλάδα στο εξωτερικό. 
There were instances of metropolitan bishops of the Greek Orthodox Church making anti-Semitic and anti-Islamic statements in public letters and on social media while others stated Catholicism was heresy. On March 3, media reported the Greek Orthodox bishop of Kalavryta objected publicly to the transfer of Muslim migrants and refugees to Kalavryta, stating “they do not match [Greek] ethics and customs.” He added that “… we do not like their culture! We do not accept their religion! …Let us not receive any migrants in the Peloponnese. Let’s keep ourselves and our population pureblooded!” On June 15, Bishop of Piraeus Seraphim wrote on his website “the attachment of the Orthodox Church leaders to the global system equals….surrender to the American-Zionist world power system.”

Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΖΙΜΠΑΜΠΟΥΕ ΣΕΡΑΦΕΙΜ: Επιβεβλημένη η παρέμβαση των Ορθοδόξων Εκκλησιών για την περίπτωση Καλαβρύτων


Με σημερινό κείμενό του, με τίτλο: "Η παραβολή του κακού δούλου και το ψήφισμα των κληρικών του αγίου Καλαβρύτων", ο Σεβ. Μητροπολίτης Ζιμπάμπουε Σεραφείμ θεωρεί ότι είναι πλέον επιβεβλημένη η παρέμβαση των Ορθοδόξων Εκκλησιών για την περίπτωση του Μητροπολίτου Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβροσίου. 
Αναφέρει χαρακτηριστικά, μεταξύ άλλων, ο Μητροπολίτης Ζιμπάμπουε:  
"...βλέπουμε τον σύγχρονο πνευματικό σημαιοφόρο των άφρονων των Αθηνών της επταετούς δικτατορίας (χαρακτηρισμός του Πρωθυπουργού Παναγιώτη Κανελλόπουλου) που κατάστρεψαν την εθνική οικονομία της χώρας και οργάνωσαν το προδοτικό πραξικόπημα στην Κύπρο που οδήγησε στην βάρβαρη τουρκική εισβολή, τον άγιο Καλαβρύτων, να προτείνει στους κληρικούς του φράσεις στη Θεία Λειτουργία οι οποίες όχι μόνο είναι απαράδεκτες, αλλά στην ουσία όσοι τις διαβάζουν θέτουν και τον εαυτό τους εκτός Εκκλησίας (Υπέρ των ασεβεστάτων, αθέων και απίστων Αρχόντων ημών, Μνήσθητι Κύριε των ασεβεστάτων, αθέων και απίστων Αρχόντων ημών). 
Ο άγιος Καλαβρύτων πρόσφατα αποκήρυξε τις αποφάσεις της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου, στη συνέχεια κατηγόρησε δημόσια για προδοσία της Ορθοδοξίας όλους τους Αρχιερείς της ΙΣΙ της Εκκλησίας της Ελλάδος και τώρα θέλει αντί να έχουμε τη Θεία Λειτουργία του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, να έχουμε τη Θεία Λειτουργία του αγίου Καλαβρύτων. Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι «φούρνος του Χότζα». Οι ευθύνες όχι μόνο του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της Εκκλησίας της Ελλάδος, αλλά και των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών, ως και των Θεολογικών μας Σχολών, για να βάλουν τα πράγματα στη θέση τους είναι πλέον επιβεβλημένη."

Συμβαδίζει άραγε ο Χριστός με το έθνος;


Χρήστος Γκουνέλας 
Θεολόγος
Ένα από τα θέματα που έρχεται και ξανάρχεται στην επικαιρότητα όλο και πιο πυκνά πλέον είναι η σχέση Εκκλησίας και Έθνους στην Ελλάδα. Πρόκειται για μια σχέση που μας έρχεται από πολύ παλιά, από τότε που Αυτοκράτορες του Βυζαντίου χρησιμοποιούσαν και τη χριστιανική πίστη για να ενώνουν (συνήθως) την Αυτοκρατορία. Η σχέση εισήλθε σε νέα φάση όταν - ένεκα ιστορικής ανάγκης - η Εκκλησία κλήθηκε να διαδραματίσει εθναρχικό ρόλο στα χρόνια της Τουρκοκρατίας.
Ωστόσο, με τη δημιουργία του νέου ελληνικού κράτους (και άλλων εθνικών κρατών στην Ευρώπη) η σχέση των δύο θεσμών, Εκκλησίας και Έθνους, συνεχίστηκε σε διάφορα επίπεδα και με πολλούς τρόπους έως και σήμερα και για πολλά ακόμη χρόνια. Τίθεται όμως το ερώτημα για το αν ο ένας Χριστός και η μία Εκκλησία Του εγκλωβίζεται σε έθνη, κράτη, φυλές κλπ. 
Η απάντηση ασφαλώς δόθηκε ήδη από τα πρώτα χρόνια (και στα κατοπινά) ύπαρξης της Εκκλησίας, όταν ο απόστολος Παύλος κήρυξε στην τότε Οικουμένη τον Χριστό. Όχι λοιπόν, ο Χριστός δεν μπορεί να εγκλωβιστεί ή να «διαμελισθεί». Μπορεί να ενώσει ένα έθνος ο Χριστός (σαρκούμενος ποικιλότροπα), τη στιγμή όμως που ταυτόχρονα (βάσει της διφυσιτικής ορθόδοξης σχοινοβασίας) θα το ενώνει και με όλα τα υπόλοιπα και δεν θα χρησιμοποιείται το όνομά Του για να χωριστεί το ένα έθνος από το άλλο (υπάρχει, βεβαίως, ιστορικά και η εκδοχή να χρησιμοποιούν το όνομα του Χριστού πολλά έθνη ταυτόχρονα και για ιδίους λόγους το καθένα!). Ο Χριστός όμως είναι Αυτός που, κατά την πίστη της Εκκλησίας, συνέχει όλη την κτίση, όλα τα έθνη, όλα τα κράτη: είναι ο Δημιουργός Λόγος. 
Η χρήση, λοιπόν, της Εκκλησίας και του ονόματος του Χριστού εκ μέρους των εκάστοτε πολιτικών ηγεσιών (πολλές φορές με την ανοχή κλήρου και λαού) για διαφόρους πολιτικούς ή άλλους λόγους (οι οποίοι θα χωρίζουν και δεν θα ενώνουν) είναι αδύνατον να βρει έρεισμα στη διδασκαλία και ειδικότερα στην εκκλησιολογία της χριστιανικής πίστης. Πρόκειται για θέματα γνωστά και λυμένα εδώ και αιώνες από την Εκκλησία. Ο Χριστός βρίσκεται (και είναι ανάγκη να βρίσκεται σαρκούμενος, θυσιαζόμενος και αναστημένος) μέσα, αλλά και πάνω από έθνη, πατρίδες, φυλές, ιδεολογίες και ό,τι άλλο διαιρεί αυτόν τον κόσμο, ο οποίος (ενν. κόσμος) είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα κρίνει ενίοτε αυστηρά την Εκκλησία, διότι, ίσως, διαβλέπει και προσβλέπει μόνο σε αυτήν τελικά,την δυνατότητα της μεταμόρφωσής του και της σωτηρίας του. 
Τον τελευταίο καιρό καλλιεργείται στη χώρα μας, δυστυχώς, κλίμα πόλωσης με εκατέρωθεν δηλώσεις πολιτικών και εκκλησιαστικών ηγετών. Η σχετικά πρόσφατη πολιτική ρίζα του προβλήματος φύεται, εν πολλοίς νομίζουμε,την περίοδο της επταετίας. Τότε που ως γνωστόν καταλύθηκε η δημοκρατία και ένα μέρος της εκκλησιαστικής ηγεσίας είτε ανέχτηκε είτε συνέπλευσε με το δικτατορικό καθεστώς πιστεύοντας, ίσως, στο πλαίσιο της διαχρονικής συνεργασίας Κράτους και Εκκλησίας. Ο Χριστός όμως, θεωρούμε, πως ψευδοσαρκώθηκε πολιτικά αυτήν την περίοδο μέσα από συνθήματα του καθεστώτος - οι χριστιανοί δεν (χρειάζεται να) έχουν συνθήματα, αλλά τρόπο ζωής - τα οποία, δυστυχώς, ανέχθηκε εν πολλοίς ο κλήρος και ο λαός. Για το γεγονός αυτό, σαφώς, δεν φταίει ο Χριστός και η πίστη στο πρόσωπό Του. Ας ξεχωριστούν κάποτε αυτά. 
Η αντίδραση της πλειοψηφίας πολιτών εκείνης της εποχής απέναντι στη δικτατορία δεν είχε αναφορά στο πρόσωπο του Χριστού – καίτοι βαπτισμένα μέλη της Εκκλησίας - γι’ αυτό φρονούμε πως δεν μπορεί να ενταχθεί στη «συνειδητή» αντίδραση της Εκκλησίας. Ωστόσο, ασφαλώς, υπήρξε και μεγάλο μέρος του κλήρου και πιστών της Εκκλησίας το οποίο αντέδρασε σθεναρά στο καθεστώς με αναφορά στον Χριστό φτάνοντας μάλιστα να υποστεί πολυποίκιλες διώξεις. 
Κάποιοι σύγχρονοι πολιτικοί, συγκεκριμένης ιδεολογίας, φαίνεται να λησμονούν (;) τους διαχρονικούς αγώνες κληρικών και ανθρώπων της Εκκλησίας, αλλά και ειδικότερα τους αγώνες ενάντια στη δικτατορία, εμμένοντας για ποικίλους λόγους στη μια πλευρά, αυτήν της ανοχής ή της σύμπλευσης. Λησμονούν, ασφαλώς, και την ύπαρξη πολιτικών – από όλους τους χώρους – οι οποίοι «εξαργύρωσαν» ποικιλότροπα τους μικρούς ή μεγάλους –κάποτε- αγώνες τους. Με αφετηρία, λοιπόν, τα πολιτικά και ιδεολογικάπάθη του παρελθόντος (τα οποία είναι ανάγκη να τα θυμόμαστε μόνο για να τα αποφεύγουμε και όχι για να τα ξαναζούμε) αυτοί οι πολιτικοί εμφανίζονται ως όψιμοι «διαφωτιστές» του ελληνικού λαού. Αγνοούν,όμως, πως ο διαφωτισμός στην Ευρώπη με τα άθεα και αντικληρικαλιστικά – ανάμεσα σε άλλα -προτάγματά του, θεωρείται από πολλούς ήδη ξεπερασμένος και έχει πλέον ανάγκη επαναδιαφωτισμού. 
Από την άλλη πλευρά, βρίσκονται άλλοι πολιτικοί, διαφόρων χώρων, οι οποίοι εμφανίζονται ως έτοιμοι από καιρό να υπερασπισθούν την πίστη και την πατρίδα. Οι συγκεκριμένοι λησμονούν, ίσως, ότι τουλάχιστον το σώμα της Εκκλησίας δεν είχε ποτέ ανάγκη από αυτόκλητους υπερασπιστές με θολά κριτήρια, συνήθως, και αδιόρατους σκοπούς. Σε ό,τι αφορά δε την πατρίδα υπενθυμίζουμε απλά ότι όποτε χρειάστηκε την υπερασπίστηκε σε όλα τα επίπεδα πρώτα από όλα ο ίδιος ο λαός της.
Πιστεύουμε τελικά πως θα ήταν άδικο να εγκλωβιστεί η Εκκλησία στον μονοφυσιτικό ρόλο του ακοίμητου φύλακα της πατρώας παράδοσης και εκ των πραγμάτων να περιπέσει σε στατικότητα τη στιγμή που ο κόσμος και η ιστορία αλλάζει συνεχώς. Η συρρίκνωση της ελευθερίας προσώπων και λαών ένεκα του τρόπου λειτουργίας της παγκόσμιας οικονομίας και της τεχνολογίας δεν θα πρέπει να οδηγήσει την Εκκλησία σε αυτάρκη αναδίπλωση. Αντίθετα, η συνεχής δυναμική εκδίπλωσή της μέσα από την σταυροαναστάσιμη πράξη της (που θα την διακρίνει από τον «Καίσαρα» και τον κόσμο χωρίς να την καθιστά απόκοσμη) κρίνεται αναγκαία. 
Η Εκκλησία έχει τον τρόπο να μην εγκλωβίζεται μονοδιάστατα στο παρελθόν, το παρόν ή το μέλλον αφού μέσα από τη θεία Ευχαριστία συμπυκνώνει όλες τις διαστάσεις του χρόνου, αλλά και του τόπου. Και όσο η Εκκλησία τελεί και θα τελεί τη θεία Λειτουργία και όσο έχει και θα έχει έως τα έσχατα, Κεφαλή της τον Χριστό, δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Πολλοί πέρασαν, πολλά είπαν και πολλά (ή λίγα) έκαναν, όμως το ταξίδι της Εκκλησίας συνεχίζεται. Το καράβι της Εκκλησίας μπορεί να κλυδωνίζεται μέσα στα κύματα της ιστορίας (την οποία έχει καθήκον η Εκκλησία να επηρεάζει θετικά), η πυξίδα του όμως δείχνει (ή είναι ανάγκη να δείχνει) προφητικά το Πρόσωπο του Χριστού. 

Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017

ΔΙΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΚΩΝΣΤΑ ΤΟΝ ΧΙΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΟΡΟ ΨΑΛΤΩΝ ΧΙΟΥ


Επιστημονική διημερίδα θα πραγματοποιηθεί στη Χίο με θέμα: «Ο Απόστολος Κώνστας ο Χίος: Ο τέταρτος των Τριών». Οι εργασίες θα λάβουν χώρα στο Αναγνωστήριο της Δημοτικής Βιβλιοθήκης «Κοραής» τη Παρασκευή 1 και το Σάββατο 2 Σεπτεμβρίου 2017. Την Διημερίδα οργανώνει ο Χορός Ψαλτών Χίου με τη συμπαράσταση της Δ.Κ.Ι. Χίου «Κοραής». 
Στον Εσπερινό του Σαββάτου, στον ι.ν. αγ. Μαρίνης Πόλεως Χίου θα τελεστεί μνημόσυνο για τους εκ Χίου και εν Χίω κοιμηθέντας Ιεροψάλτες και τη Κυριακή το πρωΐ, ημέρα μνήμης πάντων των Χίων Αγίων, θα τελεστεί ο Όρθρος και η Αρχιερατική Θ. Λειτουργία στον ι.ν. αγ. Γεωργίου Φρουρίου, χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Χίου, Οινουσών και Ψαρών κ. Μάρκου. 
Στις ακολουθίες του Διημέρου θα ψάλλουν οι επισκέπτες μουσικολόγοι και ο Χορός Ψαλτών Χίου υπό την διεύθυνση του Ηρακλή Μαλανδρίνου.



Σχετική ανάρτηση: 

Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017

ΤΑ ΤΡΟΠΑΡΙΑ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ ΤΟΥ ΜΑΝΟΥ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ


«Μπαίνοντας στη Θεσσαλονίκη το '45, αργά το βράδυ της Μ. Πέμπτης είχε τελειώσει η λειτουργία και οι εκκλησίες άδειες, φωτισμένες ηχούσαν πένθιμα. Περπατούσα μόνος και θαμπωμένος - είπα από μέσα μου: «Θεέ μου, πόση αμαρτία πρέπει να περιέχει αυτή η πόλη για να 'χει τόσες εκκλησίες». […] 
Κι έτσι έγινα φανατικός λάτρης της πόλης και των αφανών κατοίκων της. Τα παλιά σπίτια, οι ατέλειωτες συνοικίες, οι κεντρικοί μα και οι απόκεντροι δρόμοι της, λειτουργούσαν θρησκευτικά τον ερωτισμό των νεαρών κατοίκων της και την υπέροχη και τόσο προχωρημένη αταξική ερωτική συνείδησή τους. Συγχρόνως μου έγινε αντιληπτό πως ο αρχαίος έρωτας δεν έχει τόση αξία στον καιρό μας, δίχως αυτό το ανομολόγητο αίσθημα αμαρτίας κι ενοχής που μας παρέχει η βυζαντινή θρησκευτική κληρονομιά μας. Και όλ' αυτά επιχειρώ να τα συνθέσω, σε μια πολύχρωμη τοιχογραφία που περιέχει ποιήματα του Ντίνου Χριστιανόπουλου κι ένα του Γιώργου Χρονά, βυζαντινές υμνωδίες, λαϊκούς ρυθμούς και μια στρατιωτική μπάντα που να παίζει επίμονα το «Ειδύλλιο του Ζήγκφριντ» του Βάγκνερ. Το έργο αυτό το αφιερώνω σ' όσους μπορούν ακόμη να διαβρωθούν από τη Μουσική και το Τραγούδι».
ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ, για το έργο του "Τα τραγούδια της αμαρτίας"

Πρώτοι σχεδιασμοί τίτλων, του Μάνου Χατζιδάκι: 
-Τροπάρια της Αμαρτίας 
-Τροπάρια των Δρόμων 
-Τροπάρια για τους δρόμους της Θεσσαλονίκης 
- Η Αμαρτία είναι βυζαντινή και ο έρωτας αρχαίος

Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

"ΤΟΥΣ ΞΕΣΚΙΖΕΙ Ο ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ..."


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Την Τρίτη 8 Αυγούστου 2017, πραγματοποιήθηκε στο Καλλιμανοπούλειο Εκκλησιαστικό Διακονικό Κέντρο Καλαβρύτων Ιερατική Σύναξη των κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεως Καλαβρύτων & Αιγιαλείας, παρουσία του μητροπολίτου Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβροσίου. 
Η Σύναξη αυτή των Ιερέων αποφάσισε ομόφωνα και εξέδωσε ένα ψήφισμα διαμαρτυρίας για διάφορα θέματα που αφορούν σε «μεθοδεύσεις του κυβερνητικού σχήματος και του πολιτικού κόσμου γενικότερα διά την αποδόμηση της παραδοσιακής ελληνικής κοινωνίας, αναπόσπαστο κομμάτι της οποίας ιστορικά υπήρξε η Ορθόδοξη Εκκλησία.» Γνωστές κοινοτοπίες και φλυαρίες άνευ ουσίας. 
Το ενδιαφέρον εστιάζεται στο γεγονός ότι οι ιερείς της Μητροπόλεως αποφάσισαν να εγκρίνουν και να υποστηρίξουν την ακόλουθη πρόταση του μητροπολίτου Καλαβρύτων Αμβροσίου: 
«Α. Την προσθήκη στην Μεγάλη Συναπτή στην αρχή της Θείας Λειτουργίας και μόνον, μετά το «Υπέρ του ευσεβούς ημών έθνους», της αιτήσεως «Υπέρ των ασεβεστάτων, αθέων και απίστων Αρχόντων ημών, των πολεμίων της αμωμήτου ημών Πίστεως και της Πατρίδος, Μελών του Ελληνικού Κοινοβουλίου πάσης πολιτικής αποχρώσεως, των μισούντων και αδικούντων ημάς, και της μετανοίας και επιστροφής αυτών, του Κυρίου δεηθώμεν» η οποία, όπως οι υπόλοιπες αιτήσεις της Μεγάλης Συναπτής, λέγεται εκφώνως. 
Β. Η ευχή μετά τον καθαγιασμό των Τιμίων Δώρων «Του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου» στο τέλος, μετά την φράση «υπέρ της Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας», να τροποποιηθεί ως εξής «Μνήσθητι Κύριε των ασεβεστάτων, αθέων και απίστων Αρχόντων ημών, των πολεμίων της αμωμήτου ημών Πίστεως και της Πατρίδος, Μελών του Ελληνικού Κοινοβουλίου πάσης πολιτικής αποχρώσεως, των μισούντων και αδικούντων ημάς, και της μετανοίας και επιστροφής αυτών. Δος αυτοίς ειρηνικήν την Αρχήν, ίνα και ημείς, εν τη γαλήνη αυτών, ήρεμον και ησύχιον βίον διάγομεν εν πάση ευσεβεία και σεμνότητι». Η ευχή αυτή λέγεται μυστικώς. 
Σκοπός των ανωτέρω προσθηκών είναι η έντονος προσευχή της τοπικής μας Εκκλησίας διά τον φωτισμό και την μετάνοια των αρχόντων, προκειμένου να εργασθούν διά το συμφέρον και την πρόοδο της Πατρίδος μας.» 
Εδώ έχουμε μία ιταμή παρέμβαση στο καθιερωμένο κείμενο της Θείας Λειτουργίας του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, η οποία συνιστά βάναυση, αθεολόγητη και λειτουργικώς απαράδεκτη αλλοίωση του μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας. 
Φυσικά αυτά είναι «ψιλά» γράμματα για τον μητροπολίτη Καλαβρύτων, ο οποίος νομίζει ότι η Εκκλησία είναι τσιφλίκι του και μπορεί να κάνει όποτε θέλει ό,τι θέλει. Δεν έχει κανέναν ενδοιασμό στο να προσθέσει ή να αφαιρέσει τι, αφού θεωρεί ότι η Θεία Λειτουργία είναι δική του υπόθεση κι όχι της Εκκλησίας. 
Και βέβαια γιατί να μην το κάνει αφού σε ό,τι λέει ή πράττει δεν συναντά την παραμικρή αντίδραση; Κινείται με άνεση ως πραγματικός «ελληνάρας» που μπορεί να καταριέται συνανθρώπους του την Μ. Παρασκευή, να εξαπολύει μύδρους και κεραυνούς εναντίον όσων δεν συμφωνούν μαζί του (εναντίον ακόμα και συνεπισκόπων του) και εν τέλει να αλλάζει την Θεία Λειτουργία γιατί έτσι του γουστάρει. 
Η περίπτωσή του αποτελεί μια μικρή Ελλαδογραφία, όπου η αυθαιρεσία υπερπερισσεύει, η αλαζονεία θεωρείται λεβεντιά και οι άναρθρες κραυγές και κατάρες μορφή …διαμαρτυρίας. 
Τι σχέση μπορεί να έχει αυτή η «λογική» με την Εκκλησία; Προφανώς καμία. 
Όμως σε μια Ελλάδα που βγαίνει μπροστά, στον σύγχρονο κόσμο, με το σύνθημα «Χριστός και Ελλάδα», ο Καλαβρύτων και οι όμοιοί του είναι λαϊκά είδωλα. 
Έτσι, η εφημερίδα «στόχος» δίνει το πραγματικό στίγμα της Αμβροσιανής κίνησης: «Τους ξεσκίζει ο Αμβρόσιος» με την προσθήκη «Υπέρ των ασεβεστάτων, αθέων και απίστων Αρχόντων ημών…» στην Θ. Λειτουργία. 
Ή αλλιώς "έμπαινε Γιούτσο!"

Τρίτη, 15 Αυγούστου 2017

ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ: "Γιατί δεν μ’ αρέσει να παριστάνω τον πολύ Έλληνα. Θέλω να είμαι όσο είμαι..."


"...Γιατί η παράδοση έχει αξία μονάχα όταν δεν στηρίζεται στην αναπαράσταση, αλλά στην καθημερινή και δίχως επιτήδευση ζωή μας. Όταν δηλαδή το κληροδότημα χρησιμοποιείται φυσικά, και δίχως την ανάγκη επεξήγησης. Τότε μονάχα οφείλει να υπάρχει. Διαφορετικά, θά ναι καλό να εξαφανιστεί μέσα στον Χρόνο, κι ας έχουμε πιο δεύτερες συνήθειες αποκτήσει. Γιατί η ποιότητα της κληρονομιάς ανήκει στη ζωντανή ύλη που περιέχουμε, κι όχι στο ήθος ή στο ύφος αλλοτινών καιρών. Να λοιπόν γιατί τα γκρεμισμένα δεν πρέπει να τα κλαίμε. Και να γιατί θα πρέπει να επιλέγουμε αυτά που συνυπάρχουνε και ζουν μαζί με μας και τον καιρό μας, κι όχι αυτά που υπήρξαν κάποτε με τους δικούς μας. Και μες από τις άπειρες και διαφορετικές επιλογές, ίσως βρεθεί το αληθινό μας εκμαγείο, που θα προσφέρει στους απόγονους σαφήνεια, μέτρο και περισυλλογή. Κι αυτό είναι χρέος υπέρτατο και προπατορικό.
...Γιατί δεν μ’ αρέσει να παριστάνω τον πολύ Έλληνα. Θέλω να είμαι όσο είμαι. Καιρός είναι η έννοια Έλληνας να δώσει τη θέση της στην έννοια άνθρωπος. Και τότες πιστεύω πως θα συνδεθούμε με μια πιο βαθιά παράδοση που, κατά σύμπτωση, είναι κι αυτή γνησίως ελληνική..."
Τέτοια και άλλα ...αιρετικά Χατζιδακικά περί παραδόσεως, σας παραθέτω στη συνέχεια αγαπητοί συνοδίτες. Και "όσοι λευκοφόροι εννοήτωσαν"...
Για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε...

Δευτέρα, 14 Αυγούστου 2017

Μια θλιμμένη αρχόντισσα είν' η Παναγιά μου


Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΟΥ C.N.S. - Έργο 8 (1952-54), κύκλος τραγουδιών σε στίχους του Μάνου Χατζιδάκι, για φωνή και πιάνο. 
Ένας κύκλος έξι τραγουδιών, που γράφτηκαν από το συνθέτη το 1952, με αφορμή το θάνατο ενός νεαρού φίλου του στις 9 Αυγούστου του '51 και που στη συνέχεια τα χάρισε σε έναν άλλο φίλο του στη Βαρκελώνη, C. N. S. τα αρχικά του ονόματός του.
Ο Μάνος Χατζιδάκις αναφέρει πως «οι στίχοι αυτοί γράφτηκαν με τη μουσική τους. Κλίμα τους είναι η υγρασία ενός λιμανιού και θέμα ο χωρισμός. Είναι τραγούδια κι έτσι μονάχα ολοκληρώνουν αυτό που θέλησα να πουν» («Μυθολογία», εκδόσεις «Ύψιλον»). Οι στίχοι των τραγουδιών μάς αποκαλύπτουν τον ποιητή Μάνο Χατζιδάκι. Στην έντυπη έκδοση συνοδεύονταν από σχέδια του Μίνου Αργυράκη.
Πρώτος τραγούδησε τον «Κύκλο του C.N.S» ο Γιώργος Μούτσιος. Η πρώτη παρουσίαση έγινε το Γενάρη του 1959 στην αίθουσα της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών από το Μούτσιο και το Χατζιδάκι στο πιάνο. «Τα τραγούδια αυτά τ΄ αγαπώ ιδιαίτερα, γιατί μου φτιάξανε μερικά χρόνια ζωής από τα πιο δικά μου», σημείωνε ο Χατζιδάκις στο οπισθόφυλλο της πρώτης έκδοσης. Και διευκρίνιζε: «Τους στίχους τους έγραψα ή σύγχρονα με τη μουσική ή πρώτα απ' αυτήν, ακολουθώντας πιστά ή ψάχνοντας πολλές φορές μια φόρμα, ένα σχεδιάγραμμα που να περικλείει με λιτότητα ό,τι ήθελα να πω».
Η Φλέρυ Νταντωνάκη χάρισε στα έξη τραγούδια «του C.N.S» τη δική της ερμηνεία, που αποτυπώθηκε στο δίσκο «Ρυθμολογία», από ηχογράφηση στη Νέα Υόρκη το καλοκαίρι 1971, με το Μάνο Χατζιδάκι στο πιάνο. Ήταν μόλις ο Χατζιδάκις είχε συναντήσει τη Νταντωνάκη και «Ο κύκλος του C.N.S» ήταν η πρώτη τους συνεργασία, λίγο πριν την τελετουργία του «Μεγάλου Ερωτικού».


Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΟΥ ΚΛΑΙΕΙ...


Η ΠΑΡΘΕΝΑ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΜΟΥ
Την ίδια ώρα οι γείτονες μου, περίεργοι, έκπληκτοι και βιαστικοί, μαζευόντουσαν στην εκκλησιά να δουν το θαύμα που από στόμα σε στόμα είχε μαθευτεί. Η Παναγία κλαίει. Τρέχω κι εγώ, μα από τον κόσμο δεν μπορώ να μπω. Όλοι μιλούν με φόβο και με περιέργεια για το θαύμα. Είναι η μοναδική Παναγία της πολιτείας που κλαίει, κι είναι πολύ για τη μικρή κι ασήμαντη γειτονιά μας. Παρακαλώ για να μ' αφήσουνε να μπω, θέλω να δω, με σπρώχνουν, με πατούν, πονώ, ίσαμε που άρχισα να κλαίω κι εγώ. 
Μα ξαφνικά σαν μ' είδανε να κλαίω, όλοι τους γύρω μου φτιάξανε κύκλο και σιγά σιγά απομακρυνόντουσαν από κοντά μου ταραγμένοι αφήνοντας με μόνη στο κέντρο ενός κύκλου που ολοένα μεγάλωνε, κι εγώ να κλαίω, να κλαίω και να γίνομαι ένα μικρό σημάδι της πολιτείας, ενώ αυτοί να φεύγουν και να χάνονται στους γύρω δρόμους ψελλίζοντας: Η Παναγία που κλαίει.
Μάνος Χατζιδάκις, από "Το χαμόγελο της Τζοκόντας"


Κυριακή, 13 Αυγούστου 2017

"Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΤΗΣΙΩΝ" ΑΠΟ ΤΗΝ "ΠΟΡΝΟΓΡΑΦΙΑ" ΤΟΥ ΜΑΝΟΥ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ


"Η Παναγία των Πατησίων"
Ένα τραγούδι σε στίχους του Νίκου Γκάτσου, από το δίσκο Πορνογραφία του Μάνου Χατζιδάκι, που κυκλοφόρησε το 1982. Το ερμηνεύει η Γιάννα Κατσαγιώργη.

Μάνος Χατζιδάκις και Γιάννα Κατσαγιώργη 

Σάββατο, 12 Αυγούστου 2017

π. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΡΔΑΜΑΚΗΣ: "Η Εκκλησία δεν συγκρούεται με την Πολιτική"


Ο μακαριστός π. Μιχαήλ Καρδαμάκης, μας άφησε πολύτιμη παρακαταθήκη τα βιβλία του, μεταξύ των οποίων και αυτό με τον τίτλο: «Στην Παναγία του Δεκαπενταυγούστου» (Εκδόσεις Ακρίτας, 1995). 
Στο κεφάλαιο «Για τους Πολιτικούς» (σελ. 84-92), γράφει εξαιρετικά σημαντικά πράγματα, τα οποία μου ήρθαν στο μυαλό με αφορμή την πρόσφατη «σύγκρουση» ιεραρχών με τον πρόεδρο της Βουλής Ν. Βούτση, ένεκα «επίμαχων» δηλώσεων του τελευταίου. 
Παραθέτω τον θεολογικότατο λόγο του π. Μιχαήλ, ο οποίος δείχνει να έχει λησμονηθεί από την Εκκλησία στις μέρες μας: 
"Η Εκκλησία δεν συγκρούεται με την Πολιτική, γιατί το πολίτευμά της δεν είναι εκ του κόσμου τούτου. Μ’ ένα εντελώς δικό της, χαρισματικό τρόπο, υπερασπίζεται τον άνθρωπο και την ελευθερία του, προσανατολίζοντάς τον προς τις απαρνήσεις και τις υπερβάσεις εκείνες, που κάνουν δυνατή την είσοδό του σε μια μεταμορφωμένη πραγματικότητα, όπου μεταμορφώνονται τα πάντα και φυλάσσονται τα νοήματά τους ή ο κατά Θεόν σκοπός τους. Η Εκκλησία δεν ασκεί Πολιτική αλλά Ποιμαντική, δεν είναι εξουσία αλλά διακονία. Η σωτηρία που ευαγγελίζεται η Εκκλησία δεν είναι η βασιλεία του ανθρώπου αλλά η βασιλεία του Θεού εντός του ανθρώπου, που σημαίνει όχι κυριαρχία, αλλά ταπείνωση Θεού. 
Και η Θεοτόκος, αλλοίμονο, δεν έχει καμιά σχέση με την Πολιτική, ούτε καν γνωρίζει αν υπάρχει Πολιτική. Ζούσε το μυστήριο της κλήσεως και της εκλογής της, διακονούσε το μυστήριο της σωτηρίας μας, με τρόπο μυστικό ή την κρυμμένη αγιότητά της, διατηρούσε στην καρδιά της όλα τα θαυμάσια του Θεού και έκρυπτε τις πληγές της ρομφαίας όλων των αποφάσεων του Θεού. Παρά ταύτα η Θεοτόκος μας διδάσκει κάτι το ουσιώδες για την Πολιτική ή τους Πολιτικούς [ισχύει φυσικά και για τους εκκλησιαστικούς]: Ότι δηλαδή οφείλουν να σιωπούν ή να αρνούνται τους πολλούς ή κενούς λόγους, τη φλυαρία για όλα ή την ξύλινη γλώσσα, την τάση να τα ορίζουν όλα ή να τα υπόσχονται όλα, και μάλιστα πράγματα όχι αναγκαία ή σημαντικά."

ΟΙ ΔΟΛΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΝΙΚΩΣ ΚΟΛΑΣΙΜΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΤΩΝ "ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ"


Του Π.Α. Ανδριόπουλου 
Οι «αντιοικουμενιστές» ποντάροντας στην αδιαφορία ή και στον φόβο των πολλών, κάνουν ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς για να περάσουν τη «γραμμή» τους. 
Πρόσφατο παράδειγμα: Ένας από δαύτους – ανώνυμος φυσικά – τηλεφώνησε στην Ι. Μητρόπολη Ν. Κρήνης και Καλαμαριάς και εκβίαζε τον υπεύθυνο ιερέα του Γραφείου των Γάμων να του πει αν και γιατί επιτρέπονται οι μικτοί γάμοι, αφού απαγορεύονται από τους ιερούς κανόνες. 
Δεν καταδέχομαι να ασχοληθώ με τη «λογική» αυτού του «ορθοδοξιστή». Αυτό που με ενδιαφέρει είναι η ποινική πλευρά του θέματος. Γιατί ο εν λόγω «κύριος» έστειλε το περιεχόμενο της συνομιλίας που υπέκλεψε στο ιστολόγιο «Κατάνυξις», το οποίο και ανήρτησε το ηχητικό «ντοκουμέντο», ήτοι το προϊόν της τηλεφωνικής υποκλοπής. 
Σύμφωνα με τον νόμο: Τόσο η υποκλοπή προφορικών / τηλεφωνικών συνδιαλέξεων όσο και η χρήση τέτοιου υλικού συνιστούν ποινικά αδικήματα κακουργηματικού χαρακτήρα, απειλούμενα με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών. Οι σχετικές διατάξεις του Ποινικού Κώδικα είναι παραπάνω από σαφείς. Άρα, το αδίκημα είναι τετελεσμένο και δεν χωρεί η παραμικρή αμφιβολία. 
Η Μητρόπολις Ν. Κρήνης και Καλαμαριάς οφείλει να μηνύσει πάραυτα το ιστολόγιο «κατάνυξις» και να προβεί σε όλες εκείνες τις νομικές διαδικασίες για την αποκάλυψη και την τιμωρία των άθλιων ενόχων, οι οποίοι επικαλούμενοι τους «ιερούς κανόνες» δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο. Και – όπως λέμε πάντοτε – αυτός ο «εκκλησιαστικός» υπόκοσμος δεν καταλαβαίνει καμία άλλη γλώσσα από αυτήν της νομικής οδού. 
Φυσικά δεν τρέφουμε αυταπάτες. Η Μητρόπολις Ν. Κρήνης και Καλαμαριάς μάλλον δεν θα μπει σ’ αυτήν την διαδικασία, «δια τον φόβον των Ιουδαίων, κι έτσι θα διαιωνίζεται η αγυρτεία στο όνομα της «αμωμήτου πίστεως» και με την ανοχή των πολλών.

Παρασκευή, 11 Αυγούστου 2017

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΥΘΗΡΩΝ ΑΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ "ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΟΔΟ"


Στο site Κυθηραϊκά Νέα αναρτήθηκε (πηγή: Ι. Μητρόπολη Κυθήρων) μία απάντηση του μητροπολίτη Κυθήρων Σεραφείμ σε σχόλιο της Ιδιωτικής Οδού. Την παραθέτουμε αυτούσια: 
"Στίς ἡμέρες αὐτές τῆς φρικτῆς δοκιμασίας ἀναρτήθηκε στό ἱστολόγιο: panagiotisandriopoulos.blogspot.gr – Π.Α.Α. σχετικό σχόλιο μέ τίτλο: «Ἡ φωτιά … τιμωρία γιά τόν Κυθήρων Σεραφείμ;», τό ὁποῖο ἀναδημοσιεύεται ἀπό τά «Κυθηραϊκά νέα» τοῦ νησιοῦ μας. Ὁ συντάκτης του, διατυπώνοντας, ὅπως γράφει, τό ἀμείλικτο ἐρώτημα «ἀντιοικουμενιστῶν» πού συνδυάζουν τό γεγονός τῆς φωτιᾶς τῶν Κυθήρων «μέ τήν φωτιά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ πού καίει μετά τήν Σύνοδο τῆς Κρήτης», ἐπιχειρεῖ νά παρουσιάση τό πρῶτο ὡς τιμωρία γιά τόν Μητροπολίτη μας ἕνεκα τῆς δῆθεν χλιαρῆς στάσεώς του ἔναντι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τῶν Οἰκουμενιστῶν. Δύο πράγματα ἐντελῶς ἄσχετα καί ἀσυνάρτητα. 
Τήν στάσι τοῦ Σεβασμιωτάτου ἔναντι τῆς φυσικῆς φωτιᾶς τήν διαπιστώνουμε μέ τά παραπάνω δύο ἠχητικά ντοκουμέντα. Τήν στάσι του ἔναντι τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης (πρίν καί μετά τήν σύγκλησί της) δέν τήν γνωρίσαμε μέσῳ τῶν ἐπισήμων ἐγγράφων του πρός τήν Ἱερά Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, πρός τούς Πατριάρχας καί Ἀρχιεπισκόπους τῶν Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν καί γενικώτερα πρός τόν Ὀρθόδοξο Χριστεπώνυμο Πλήρωμα, ἔπειτα καί ἀπό τήν Ἡμερίδα, στήν ὁποία συμμετέσχε τόν Μάρτιο τοῦ 2016 στό στάδιο Εἰρήνης καί Φιλίας καί πού ἀφοροῦσε στά θέματα τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης; 
Γραπτῶς καί προφορικῶς ὁ Μητροπολίτης μας, ἐν Συνόδῳ καί ἐκτός Συνόδου, μέ τά προφορικά καί γραπτά του μηνύματα, τοποθετεῖται εὐκαίρως - ἀκαίρως κατά τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, κατά τῶν αἱρέσεων τοῦ Παπισμοῦ καί κατά τῶν ποικιλωνύμων προτεσταντικῶν παραφυάδων, ἀφοῦ αὐτές αὐτοθεωροῦνται ἤ διεκδικοῦν τό ὄνομα τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ. Προασπίζεται σθεναρῶς τοῦ βασικοῦ καί καιρίου ἐκκλησιολογικοῦ δόγματος τῆς Μιᾶς (καί Μόνης) Ἁγίας Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, μή δεχόμενος τό παράπαν ἀπόδοσιν ἐκκλησιαστικότητος σέ ἑτερόδοξες ὁμολογίες καί κοινότητες (σύμφωνα καί μέ τήν ἀρχική Ἀπόφασι τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τοῦ Μαΐου τοῦ 2016). Καί γενικώτερα ἐμμένει σταθερά στήν Ὁμολογία Πίστεως, τήν ὁποία ἔδωκε πρό τῆς εἰς Ἐπίσκοπον χειροτονίας του (2-7-2005) «μηδέν προστιθείς, μηδέν ἀφαιρῶν, μηδέν μεταβάλλων, μήτε τῶν δογμάτων, μήτε τῶν Παραδόσεων». 
Ἡ φωτιά τῶν Κυθήρων μέ τά δυσάρεστα ἀποτελέσματά της πέρασε καί ἡ Ἐκκλησία μας μᾶς καλεῖ σέ πνευματική ἐγρήγορσι, προσευχή καί δραστηριοποίησι γιά τήν ἐν καιρῷ ἀποκατάστασι τῶν ὑλικῶν ζημιῶν. Ὅμως, τά μάτια μας πρέπει νά εἶναι στραμμένα στήν ἄλλη φωτιά, τήν φωτιά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, πού θέλει νά ἰσοπεδώση τά πάντα καί νά ὁδηγήση στό καταλυτικό ρεῦμα τῆς Παγκοσμιοιποίησης καί τῆς Πανθρησκείας. 
Αὐτό ἄς τό λάβη σοβαρά ὑπ’ ὄψιν του ὁ θεολόγος συντάκτης τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ καί οἱ συμφρονοῦντες μέ αὐτόν."
Δυστυχώς, ο μητροπολίτης Κυθήρων …φλεγόμενος από την «φωτιά του Οικουμενισμού», δεν διαβάζει, καθώς φαίνεται, σωστά τα κείμενα. Λέει πως επιχειρώ να παρουσιάσω ως τιμωρία την φωτιά για τον μητροπολίτη «ἕνεκα τῆς δῆθεν χλιαρῆς στάσεώς του ἔναντι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τῶν Οἰκουμενιστῶν. Δύο πράγματα ἐντελῶς ἄσχετα καί ἀσυνάρτητα.» 
Ο μητροπολίτης τα κατανοεί ως ασυνάρτητα γιατί δεν έχει – προφανώς – καταλάβει ότι έχει δημιουργήσει με την κατά καιρούς αρθρογραφία του και άλλες παρεμβάσεις του προβλήματα στην Εκκλησία, καθώς συντάσσεται με ακραίους συντηρητικούς κύκλους. Αυτοί οι κύκλοι - οι οποίοι αντιτάσσονται με σφοδρότητα στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδοξίας - είναι που έγραψαν ότι δεν είναι τυχαία η φωτιά, γιατί ίσως οφείλεται (ακούτε λογική!) στο γεγονός ότι ο Κυθήρων αποδέχεται "εμμέσως" την Σύνοδο της Κρήτης, επειδή συνεχίζει να είναι σε "κοινωνία" με τους "οικουμενιστές". 
Σ’ αυτούς τους δικούς του ανθρώπους πρέπει να απαντήσει ο Σεβ. Κυθήρων, όχι σε μένα. Εγώ καταδικάζω την ειδεχθή «λογική» τους απερίφραστα. Ο μητροπολίτης Κυθήρων την καταδικάζει; 
Ο κ. Σεραφείμ καλά θα κάνει να αναθεωρήσει τις παρέες του, οι οποίες αυτή τη στιγμή δημιουργούν τεράστιο πρόβλημα στην Εκκλησία και όπως ήδη φαίνεται ούτε ο ίδιος θα ξεφύγει από την αδηφάγο μανία τους. 
Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος

Σχετική ανάρτηση 

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΑΤΡΩΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΝΑ ΖΗΤΗΣΕΙ ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Ο μητροπολίτης Πατρών Χρυσόστομος διέρρηξε τα ιμάτια του ένεκα των δηλώσεων του Προέδρου της Βουλής Ν. Βούτση για την ταυτότητα της σύγχρονης Ελλάδος και αφού εξαπολύει ένα λογύδριο αναμασώντας τις ίδιες και τις ίδιες κοινοτοπίες όσων προασπίζονται «Χριστό και Ελλάδα», κατακλείει με την φράση: «Τό μόνο, λοιπόν, πού ἀπομένει στόν κ. Βούτση, εἶναι νά ζητήσῃ συγγνώμη ἀπό τόν Ἑλληνικό Λαό.» 
Και σκέπτομαι: Μάλιστα. Πολύ ωραία! Να ζητήσει συγγνώμη ο Ν. Βούτσης από τον ελληνικό λαό. Πότε όμως; Όταν ζητήσει συγγνώμη ο μητροπολίτης Πατρών Χρυσόστομος Σκλήφας από την Εκκλησία για το νοσογόνο κλίμα που δημιούργησε ιδιαιτέρως τα τελευταία χρόνια με αφορμή την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδοξίας. 
Και εξηγούμαι: Έχω επανειλημμένως τονίσει ότι κληρικοί της Μητροπόλεως Πατρών (Κύριλλος Κωστόπουλος, Αναστάσιος Γκοτσόπουλος κ.α.) με γραπτά τους και άλλες ποικίλες ενέργειές τους αντιτάχθηκαν με σφοδρότητα στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδοξίας, με την ανοχή – αν μη και ενθάρρυνση – του μητροπολίτη Πατρών. 
Επί χρόνια πολεμούν το Οικουμενικό Πατριαρχείο, καταφέρονται με μένος εναντίον της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου και δεν υπολογίζουν καθόλου το γεγονός ότι στην Σύνοδο συμμετείχε η Εκκλησία της Ελλάδος, η Εκκλησία στην οποία ανήκουν και η οποία υπέγραψε τα αποφασισθέντα κείμενα. 
Ο μητροπολίτης Πατρών, λοιπόν, αποδέχθηκε σιωπηρώς όλη αυτή την πολεμική των κληρικών του εναντίον της Εκκλησίας και – φυσικά – ποτέ δεν πήρε θέση δημόσια υπέρ της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου. Αυτή η στάση του είχε ως συνέπεια οι κληρικοί του να αποθρασύνονται διαρκώς, με τον Αναστάσιο Γκοτσόπουλο να πηγαίνει στην Γεωργία για να προπαγανδίσει εναντίον της Συνόδου και να συντάσσεται με άλλους κληρικούς οι οποίοι σήμερα είναι αποτειχισμένοι (δεν αναφέρονται στον Επίσκοπό τους) και άρα εκτός Εκκλησίας. 
Περιμένουμε, λοιπόν, μια «συγγνώμη» από τον μητροπολίτη Πατρών Χρυσόστομο, ο οποίος συνετέλεσε με την στάση του στις πρόσφατες δυσάρεστες εξελίξεις (αποτειχίσεις με πολλές παρενέργειες) στους κόλπους της Εκκλησίας. 
Τα παραπάνω ισχύουν – δυστυχώς - και για άλλους μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδος.

ΔΕΗΣΗ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΥ: "Έλα σαν αυγουστιάτικο μελτέμι..."

Μοναδική Παναγία, ως παραπληρωματική μορφή στο δεξί χέρι της Σταυρώσεως
 Crucifix Sta Croce

Λέει ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας Στυλιανός σ' ένα από τα θαυμάσια κείμενά του για τον Δεκαπενταύγουστο: 
"Ακόμη ηχεί πένθιμα στ' αυτιά μου η δειλινή ικεσία του χριστιανού ποιητή Μ. Μουντέ:
Έλα σαν Αυγουστιάτικο μελτέμι 
προτού οι εφτά πληγές σφραγίσουνε το τέλος..."
Και στ΄αυτιά μου βουϊζει ο Ελυτικός "Άνεμος της Παναγίας".
"...Η ευχή που λαχτάρησε μέσ’ απ’ τους κόρφους του βασιλικού
Να τη φυσήξει ο άνεμος της Παναγίας!
... Όπου έπαιζες τον όρκο σου κι όπου είχες την ευχή
Εκατόφυλλη ανοιχτή στον άνεμο της Παναγίας!"
Κι αλλού πάλι ο Ελύτης: "...ο Αύγουστος για να ζητάει μελτέμι"

Ας ακούσουμε πώς ο Μουντές καλεί την Παναγία:
Έλα σαν αυγουστιάτικο μελτέμι
- προτού οι εφτά πληγές σφραγίσουνε το τέλος -
παραπονεμένος άνεμος
να χαϊδέψης το κατώφλι μας.
Η φωνή μας σε περιμένει
- έχει απομείνει μονάχη -
τραγούδι επίμονο του τζίτζικα στο κοιμητήρι.
Περιδιάβασε ανάμεσα στις τύψεις μας.
Έχει μια λύπη η δέησή μας,
από έναν παιδικό καιρό, που ξανάνθισε
μια τρυφερότητα νησιώτικης ακρογιαλιάς
που καθρεφτίζει τους οικτιρμούς σου.
Κατέβα από τους λόφους,
φέρε την πηγή του ελέους σου
ν' αναβλύση πλάι στην πληγή μας.
Μάζεψε πάλι εκ περάτων
τα μηνύματα της χαράς,
φόρτωσέ τα πάνω σε δειλινές καμπάνες
που σημαίνουν την Παράκληση
και φέρτα να τα καρφώσης
στεφάνι στην πόρτα μας!

Πέμπτη, 10 Αυγούστου 2017

ΟΤΑΝ Ο ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ ΕΓΡΑΦΕ ΜΕ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΛΕΤΑ


Η Αρλέτα αναπαύεται...
Και ξαφνικά σκέφτομαι ένα χειρόγραφο σημείωμα του Μάνου Χατζιδάκι πριν 41 χρόνια...
Τo «Ταξιδεύοντας» είναι ένα από τα ωραιότερα LP της Αρλέτας, και κυκλοφόρησε τέλος καλοκαιριού με αρχές φθινοπώρου του ’76. Περιέχει τον «Λάκη» (σε μουσική Ανέστου Τριανταφύλλου και στίχους Αρλέτας & Brewis), το «Κορίτσι στην Ομόνοια» (μουσική-στίχοι Στέφανος Χρυσοστομίδης) κ.α.
Το άλμπουμ έτυχε των ενθαρρυντικών λόγων του Μάνου Χατζιδάκι: 
«12 Ιουλίου 1976 
Μπράβο στην Αρλέτα! Νοιώθω την υποχρέωση να γιορτάσω το ευφάνταστο νεοελληνικό της αποτέλεσμα. Με τον δίσκο αυτόν, η Αρλέτα παίρνει την θέση της στις πρωτογενείς δυνάμεις του ελληνικού τραγουδιού. 
Πηγάζει ακριβό γούστο και γνήσιο αίσθημα απ’ τη φωνή της κι από την λιτή και τόσο δημιουργική ενορχήστρωση του Γ. Κοντογιώργου. Συγχαίρω κι ευχαριστώ 
Μάνος Χατζιδάκις» 


Τετάρτη, 9 Αυγούστου 2017

Ο π. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΣΕΤΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ "ΛΟΓΙΚΗ" ΤΩΝ "ΟΡΘΟΔΟΞΙΣΤΩΝ" ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΦΩΤΙΑ ΣΤΑ ΚΥΘΗΡΑ


Όπως γράψαμε σε προηγούμενη ανάρτηση, οι "ορθοδοξιστές", με αφορμή την μεγάλη φωτιά που έπληξε τα Κύθηρα διετύπωσαν στα ιστολόγιά τους την πρωτοφανή "λογική", με ...ρητορικό ερώτημα ερώτημα προς τον Μητροπολίτη Κυθήρων Σεραφείμ: 
«Τι σχέση έχει η φωτιά που ΚΑΙΕΙ τα Κύθηρα, με τη φωτιά του Οικουμενισμού που καίει μετά την Σύνοδο της Κρήτης, που εμμέσως (κοινωνώντας με τους Οικουμενιστές) ⇨ ΑΠΟΔΕΧΤΗΚΑΤΕ κ. Σεραφείμ; Υπάρχει κάποια σχέση ή συμβαίνει κάτι ΤΥΧΑΙΑ;»
Ο Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ θα έπρεπε να έχει ήδη καταδικάσει αυτή τη "λογική". Αλλά, σκέπτομαι, πώς θα το κάνει τώρα, όταν δεν το έκαμε σε πλείστες όσες ανάλογες περιπτώσεις στο παρελθόν; 
Ο Μέγας Πρωτοπρεσβύτερος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας π. Γεώργιος Τσέτσης, με αφορμή αυτή την εξωφρενική "λογική", απέστειλε στην Ιδιωτική Οδό το ακόλουθο σχόλιο:
Η ανωτέρω ειδεχθής ερμηνεία των «ορθοδοξιστών» αυτών, θυμίζει τον αφορισμό ενός επώνυμου ιεράρχου, σημαιοφόρου του «αντι-οικουμενισμού», ο οποίος ισχυρίζεται πως η Μικρασιατική καταστροφή του 1922-23 ήταν τιμωρία Θεού για τις οικουμενιστικές εγκυκλίους του Οικουμενικού Πατριάρχου Ιωακείμ Γ΄κατά τα έτη 1902 και 1904! 
Θυμίζει όμως και την αποτρόπαια εκείνη γνώμη ουκ ολίγων «αμυντόρων» (;) της Ορθοδοξίας που διαλαλούν αναίσχυντα πως ο Θεός τιμώρησε με καρκίνο τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο επειδή αυτός εδέχθη τον Πάπα στην Αθήνα! 
Επέστη πλέον καιρός όπως εκ μέρους της Εκκλησίας καταλογισθούν ευθύνες σε όσους συνετέλεσαν στην δημιουργία του νοσογόνου αυτού κλίματος στην Ελλάδα, αλλά και στις γειτονικές Ορθόδοξες χώρες. Είτε είναι αυτοί ιεράρχες, είτε πρεσβύτεροι, μοναχοί, πανεπιστημιακοί ή εκδότες και δημοσιογράφοι. 
Πρ. Γεώργιος Τσέτσης

Τρίτη, 8 Αυγούστου 2017

Ο "ΒΟΘΡΟΣ" ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΚΑΙ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΟΖΑΝΗΣ

Ο Μητροπολίτης Κοζάνης Παύλος και ο Πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων Βασίλης Λεβέντης 
Του Γιώργου Βλαντή 
Διευθυντή του Συμβουλίου των Εκκλησιών της Βαυαρίας 
και επιστημονικού συνεργάτη της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών Βόλου

Είναι μεγάλο το βάρος της διαδοχής λογίων ιεραρχών όπως οι Διονύσιος Ψαριανός και Αμβρόσιος Γιακαλής. Δικαιούται όμως κανείς να περιμένει τουλάχιστον μια ορισμένη σύνεση από τον ιεράρχη που κάθεται σήμερα στο θρόνο τους. Αποκαλώντας τη Βουλή "βόθρο", έστω και αν πρόκειται για ξέσπασμα της στιγμής, ο Μητροπολίτης Κοζάνης ρίχνει περίσσιο νερό στο μύλο του ακραίου λαϊκισμού. Εξ ορισμού κήρυκας απόλυτων αξιών φαίνεται στην πρόσφατη αποστροφή του παρακινητής σε έναν ισοπεδωτικό μηδενισμό, σε αυτό το φρικτό "όλοι ίδιοι είναι". Ο κ. Παύλος ασκεί κριτική από την ασφάλεια της άπαξ εκλογής του από ένα σώμα με περιορισμένη επαφή με την κοινωνία. Το λειτούργημά του είναι ισόβιο και ο ίδιος μισθοδοτείται γενναιόδωρα από το Δημόσιο. Προφανώς θα αντιδρούσε αλλεργικά σε όποιον θα χρησιμοποιούσε αντίστοιχους χαρακτηρισμούς για την Ιερά Σύνοδο, η οποία μάλλον δεν πείθει πως γενικά καλωσορίζει την κριτική. Σε κάθε περίπτωση, φαίνεται να λησμονεί ο ποιμενάρχης της Κοζάνης πως κατά κανόνα η ώσμωση ιεραρχών και πολιτικών, και δη στην ελληνική επαρχία, είναι εξαιρετικά έντονη. Σε πάρα πολλές περιπτώσεις (δύναμαι να φέρω άφθονα παραδείγματα από την εργασιακή μου εμπειρία στην Ελλάδα), σχεδόν κάθε βράδυ, με αφορμή κάποια από τις πολλές και κατά κανόνα πληκτικές εκδηλώσεις στην επαρχία, δειπνούν από κοινού μητροπολίτες, βουλευτές, ανώτατοι εκπρόσωποι της τοπικής Αυτοδιοίκησης, της εκπαίδευσης και των σωμάτων Ασφαλείας. Αυτό δεν εμποδίζει κάποιους από τους αρχιερείς να γράφουν πύρινα άρθρα εναντίον των συνδαιτυμόνων τους πολιτικών που οδήγησαν (μόνοι αυτοί;) την Ελλάδα εκεί όπου βρίσκεται. Πόσοι μητροπολίτες γευματίζουν ευχαρίστως με τον "βόθρο" που καταγγέλλουν και ζητούν ανερυθρίαστα χάρες από αυτόν; Πόσοι επιδιώκουν μια κάποια απελευθέρωση από τους τόσο άκριτα υμνούμενους δεσμούς με την Πολιτεία, οι οποίοι συχνά καθίστανται δεσμά; Πόσοι έχουν στοιχειώδη εξοικείωση με δημοκρατικές διαδικασίες και δίνουν στο ποίμνιό τους αντίστοιχη αγωγή, ασκώντας το στο κρίνειν και στο λόγον διδόναι; Η απαξίωση θεσμών και η εξηλιθίωση πιστών με παρελάσεις λειψάνων και αντιγράφων εικόνων, αντίθετα προς την παραδοσιακή ευλάβεια της Εκκλησίας, είναι εύκολη. Ο Χριστός πάντως είναι ποιμήν λογικών προβάτων. Με έμφαση στο "λογικών". 

ΥΓ. Τεκμήριο υγείας είναι οι εξηγήσεις που ζητάει δια του μακαριωτάτου Προέδρου της η Ιερά Σύνοδος από τον Μητροπολίτη Παύλο για το ανακύψουν θέμα. Είθε στη συζήτηση που θα προκληθεί να εξηγηθεί και γιατί δεν ζητήθηκαν τόσα χρόνια εξηγήσεις από θορυβώδεις κληρικούς που λοιδορούν την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο, υβρίζουν χυδαία το Οικουμενικό Πατριαρχείο, εκτοξεύουν λόγους πρόστυχους ενάντια στους θεράποντες της οικουμενικής κίνησης, εμπαίζουν τις άλλες χριστιανικές Εκκλησίες, κηρύσσουν τον αντισημιτισμό, σπέρνουν το μίσος ενάντια στο Ισλάμ ή στρέφονται με ακραίο λόγο ενάντια σε σεξουαλικές και άλλες μειονότητες.

Δευτέρα, 7 Αυγούστου 2017

ΤΟΝ ΓΥΡΟ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ ΚΑΝΕΙ Η ΕΙΔΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΗΝΥΣΗ ΣΤΟΝ ...ΚΑΣΤΑΝΙΣΙΟ ΚΛΗΡΙΚΟ



...Βοά σήμερα το διαδίκτυο για την μήνυση που καταθέτω εναντίον του κληρικού της Μητροπόλεως Αιτωλοακαρνανίας Κωνσταντίνου Καντάνη, με αφορμή την ενέργειά του να εκθέσει δημόσια ένα ...κάστανο που του είχε δώσει - λέει - ο άγιος Παϊσιος ο αγιορείτης. Μια ιστορία που έγινε πριν ένα μήνα σχεδόν στο Ι. Ναό Αγίου Δημητρίου στο Αγρίνιο, την ημέρα της μνήμης του αγίου. 
Ο έγκριτος δημοσιογράφος του Liberal.gr κ. Ανδρέας Ζαμπούκας, θεώρησε την πράξη μου εξόχως συμβολική - όπως και είναι, χωρίς να χάνει τον πραγματικό της χαρακτήρα  - και μου ζήτησε μια μικρή συνέντευξη, την οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ
Τα σημερινά δημοσιεύματα στο διαδίκτυο ουσιαστικά αναπαράγουν αποσπάσματα αυτής της συνέντευξης. 
Παραθέτουμε εδώ κάποιες από τις πιο χαρακτηριστικές αναδημοσιεύσεις της είδησης.


Πατρινός θεολόγος μήνυσε τον παπά του Αγρινίου για το κάστανο του Παϊσίου που εξέθεσε για προσκύνημα από τους πιστούς. 
Ο ίδιος ο μηνυτής, ο κ. Παναγιώτης Ανδριόπουλος δήλωσε, σύμφωνα με το tempo24.news: «Θεωρώ, φυσικά, ότι κάνω το αυτονόητο και όχι κάτι το εξαιρετικό. Νομίζω ότι δεν πρέπει να αφήσουμε την πίστη στα χέρια ανθρώπων οι οποίοι την ανάγουν σε μαγεία και την δυσφημούν στον σύγχρονο κόσμο. Επίσης, η απόλυτη ταύτιση της Εκκλησίας με την έννοια του έθνους, είναι ο μεγάλος πειρασμός για την Ορθόδοξη Εκκλησία στις μέρες μας. Πρέπει να γίνει συνείδηση σε όλους μας τα όσα σημειώνονται σε ένα αρχαίο κείμενο της Εκκλησίας για την στάση των χριστιανών: «Οι Χριστιανοί δεν ξεχωρίζουν από τους άλλους ανθρώπους στην γλώσσα ομιλίας, ούτε στις συνήθειες. Ούτε κατοικούν σε δικές τους ξεχωριστές πόλεις, ούτε χρησιμοποιούν κάποια γλωσσική διάλεκτο διαφορετική, ούτε ζουν με «περίεργο» τρόπο! Μετέχουν σε όλα τα κοινά ως πολίτες και υπομένουν τα πάντα, όμως σαν να ήσαν ξένοι. Γήινοι άνθρωποι είναι αλλά δεν ζουν με ζωώδη τρόπο. Υπακούουν στους κρατικούς νόμους αλλά με τον τρόπο ζωής τους ξεπερνούν τους νόμους».

Κυριακή, 6 Αυγούστου 2017

Η ΦΩΤΙΑ ...ΤΙΜΩΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΥΘΗΡΩΝ ΣΕΡΑΦΕΙΜ;


Το ερώτημα που τίθεται από τους «αντιοικουμενιστές», μέσω των ιστολογίων τους, προς τον Μητροπολίτη Κυθήρων Σεραφείμ είναι πραγματικά …αμείλικτο: 
«Τι σχέση έχει η φωτιά που ΚΑΙΕΙ τα Κύθηρα, με τη φωτιά του Οικουμενισμού που καίει μετά την Σύνοδο της Κρήτης, που εμμέσως (κοινωνώντας με τους Οικουμενιστές) ⇨ ΑΠΟΔΕΧΤΗΚΑΤΕ κ. Σεραφείμ; Υπάρχει κάποια σχέση ή συμβαίνει κάτι ΤΥΧΑΙΑ;» 
Ο Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ νόμισε ότι θα …ξεμπερδέψει έτσι εύκολα με τους οπαδούς του, αυτούς της «καθαρής πίστης»; Τόσα χρόνια με κείμενά του και με δράσεις του, τους εξέθρεψε. Και αυτοί, με τη σειρά τους, αποδεικνύονται όπως ακριβώς είναι: ακόρεστοι. Δεν θέλουν απλώς λόγια, θέλουν πράξεις. Με κορυφαία την διακοπή κοινωνίας από τους «οικουμενιστές». 
Ο Κυθήρων Σεραφείμ σε καμία περίπτωση δεν θα διακόψει την κοινωνία με την Εκκλησία που συμμετείχε στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης. Έτσι, θα εισπράττει κι αυτός πλέον - όπως και άλλοι μητροπολίτες της Ελλαδικής Εκκλησίας - τα επίχειρα της εκτροφής θηρίων στους κόλπους της Εκκλησίας τόσα χρόνια. 
Τα θηρία αυτά θα κατασπαράζουν, από δω και εμπρός, τους εκτροφείς τους (βλ. και την περίπτωση Φλωρίνης Θεοκλήτου). 
Βοήθειά τους και καλά ξεμπερδέματα! 
Π.Α.Α.
Related Posts with Thumbnails